A A A

Adresy mieszane

Oprócz adresowania absolutnego i relatywnego można stosować także adresowanie mieszane wskazujące, że dany adres ma być w poziomie relatywny a w pionie absolutny lub odwrotnie. Wersja 3.0 dodaje to tego trzeci wymiar. Adresy mieszane wskazujemy poprzez umieszczenie w adresie komórki tylko jednego znaku dolara ( $ ), zamiast dwóch znaków, tak jak to się dzieje w przypadku adresów absolutnych. Przypuśćmy, że w komórce C16 chcemy umieścić adres komórki B16. Gdy umieścimy go w formie: +B16 oznaczać to będzie: „komórka na lewo od tej komórki" - będzie to adres relatywny. Gdy umieścimy go w formie: oznaczać to będzie: „komórka B16" - adres absolutny

A teraz przykłady adresów mieszanych. Możliwe są tu trzy przypadki. Gdy umieścimy taki adres w formule w komórce C16: $B16 oznaczać to będzie: „komórka z tego samego wiersza z kolumny B". Adres ten jest bezwzględny, jeśli chodzi o kolumnę (przed jej oznaczeniem umieściliśmy znak $ ) i względny, jeśli chodzi o wiersz. Gdy umieścimy tam: B$16 oznaczać to będzie .komórka z jednej kolumny na lewo z wiersza 16-tego". Adres ten jest względny, jeśli chodzi o kolumnę i bezwzględny (absolutny), jeśli chodzi o wiersz (przed jego oznaczeniem umieściliśmy znak dolara $ ).

Absolutność adresu w trzecim wymiarze (gdy chodzi o różne arkusze) oznacza się przez umieszczenie znaku dolara przed literą oznaczającą arkusz, np.: $A:B$16 oznacza adres względny jeśli chodzi o kolumnę i bezwzględny (absolutny) jeśli chodzi o wiersz i arkusz. Koncepcja adresów mieszanych może się wydawać abstrakcyjna. Jej zrozumienie jest przede wszystkim możliwe tylko wtedy, gdy dobrze już rozumiesz różnicę pomiędzy adresami względnymi a absolutnymi.

W formułach możesz uwzględniać nie tylko adresy pojedynczych komórek lecz także adresy zakresów. Zakresów większych niż pojedyncza komórka nie możesz uwzględniać w prostych formułach arytmetycznych, możesz je jednak uwzględniać w ©funkcjach, które mogą się składać na formułę. O ©funkcjach dowiesz się w dalszej części tego rozdziału. Adresy zakresów mogą być również relatywne (np. Al. .D8) lub absolutne ($A$1. . $D$8). Można podać również nazwy zakresów, które mogą być również jygjane w formie relatyymg (npJWyn ik) lub absolutnej (np. SWynik).

Wielkim ułatwieniem w programie 1-2-3 jest to, że przesunięcie zakresu komórek komendą /Move powoduje, że adresy komórek w formułach również się odpowiednio zmienią wskazując na „nowe" adresy. Formuły wyprowadza się i zmienia w ten sam sposób jak liczby i etykiety z tą różnicą, że można wykorzystać dodatkowo tryb POINT, by oświetlić komórkę lub zakres.