A A A

Zasady stosowania funkcji

Każda funkcja ma nazwę rozpoczynającą się od znaku Po nazwie funkcji następuje nawias zawierający argumenty funkcji. Argumentami tymi są zwykle zakresy funkcji. Poszczególne argumenty muszą być oddzielone znakiem oddzielającym, którym jest standardowo przecinek (,). Znak oddzielający może być inny, jeśli zmieniono to komendą /Worksheet Global Default Other International Punctuation. Zwrócić trzeba uwagę, że wtedy, gdy chcemy zmienić standardowy plik oddzielający całkowitej liczb kropki na musimy jednocześnie zmienić gitańgardowy znak oddzielający 8^pgnenty funkcji z przecinka na kropkę. Może to spowodować kłopot, gdyż we wszystkich instrukcjach, w systemie Help oraz w tej książce podajemy składnię wszystkich funkcji z przecinkiem jako znakiem oddzielającym poszczególne argumenty. Oto przykłady prawidłowo zapisanych funkcji: ecount(DANE) 0max(B4..C8) (*avg (Al, C4 ,C7 . .E8) @sura(2,4,5 ,A3 ) Każdą funkcję możesz użyć w komórce samodzielnie lub jako część większej formuły. Pojedyncza funkcja jest także traktowana jako szczególny przypadek formuły. Przykładowo możemy użyć takiej formuły: 4*0sum(S23 . .S34)+@avg(A3 ,5,RAZEM) Możesz umieszczać funkcje jako argumenty innych funkcji np.: 6AVG(@SUM(RAZEM),S4,5) Wersja 2 programu Lotus 1-2-3 posiadała znacznie rozbudowany, w stosunku do wersji 1A, zestaw ©funkcji. W wersji 3.0 doszło kilka nowych. Pełny zestaw ©funkcji programu i szczegółowe omówienie każdej z nich znajdziesz w rozdziale 6 poświęconym funkcjom.